Ten arkusz nie sprawdzał tylko tego, czy zdający pamięta pojęcia z geografii. Bardzo często sprawdzał, czy umie spokojnie pracować z mapą, zdjęciem, wykresem, tabelą i poleceniem.
To ważna różnica, bo w takim arkuszu punkt można stracić nie dlatego, że temat jest nieznany, ale dlatego, że odpowiedź nie odnosi się dokładnie do materiału źródłowego.
Arkusz maturalny:
https://arkusze.pl/maturalne/geografia-2026-maj-matura-rozszerzona.pdf
Załącznik z mapą:
https://arkusze.pl/maturalne/geografia-2026-maj-matura-rozszerzona-mapa.pdf
Najkrócej: co warto zapamiętać z tej matury?
Matura z geografii rozszerzonej 2026 była arkuszem pracy z informacją. W zadaniach często trzeba było nie tylko wskazać odpowiedź, ale też uzasadnić ją na podstawie mapy, tabeli, fotografii albo wykresu.
Najbardziej wymagające mogły być te miejsca, w których trzeba było połączyć kilka umiejętności naraz: odczyt z mapy, wiedzę o procesie geograficznym i precyzyjne sformułowanie wyjaśnienia.
To nie był arkusz, w którym opłacało się pisać ogólnikami. Polecenia typu „wyjaśnij”, „uzasadnij”, „odnieś się do obu” wymagały konkretnego związku przyczynowo-skutkowego.
Co było w arkuszu?
Arkusz miał 30 zadań i był oparty na wielu typach materiałów źródłowych. Na początku pojawił się blok zadań do mapy szczegółowej fragmentu Beskidu Śląskiego. To były zadania wymagające orientacji w terenie, odczytywania znaków kartograficznych, kierunków, wysokości, szlaków, poziomic i informacji z fotografii.
W zadaniach 1 do 7 trzeba było pracować z mapą Beskidu Śląskiego oraz z fotografiami i danymi dotyczącymi tego obszaru.
Pojawiły się między innymi:
azymuty i lokalizacja obiektów na mapie,
opis cech środowiska przyrodniczego możliwych do odczytania z mapy,
zależność pokrywy śnieżnej od wysokości i elementów klimatu,
proces wietrzenia form skalnych,
geologia Karpat i czynniki kształtujące krajobraz,
powierzchniowe ruchy masowe i sposoby ograniczania ich skutków,
kierunki, odległości i obliczanie wysokości Słońca w dniu równonocy.
Dalej arkusz przechodził przez różne działy geografii fizycznej. Były zadania o ciałach niebieskich w Układzie Słonecznym, wieku skał bazaltowych dna oceanów, ryftach, skorupie ziemskiej, klimacie Afryki, Wodospadach Wiktorii, deforestacji, długości dnia i nocy, typach jezior, eutrofizacji, procesach rzecznych, El Niño, froncie atmosferycznym oraz formacjach roślinnych.
W części społeczno-gospodarczej pojawiły się zadania o piramidach wieku i płci, urbanizacji, religiach i językach, warunkach rolnictwa, zmianach zatrudnienia w Polsce po 1989 roku, urodzeniach w województwach, regionalnym PKB, rynku pracy i nakładach na działalność badawczo-rozwojową.
Końcowa część arkusza obejmowała rolnictwo, produkcję roślinną, energetykę, transport, rozwój społeczny, eksploatację surowców i handel zagraniczny. Zdający musiał analizować mapy województw, dane o plonach, strukturę produkcji rolnej, tabele przewozów ładunków, opis elektrowni pływowej i szczytowo-pompowej, transport rud uranu z Nigru do Francji, wskaźnik HDI, modele terenu oraz strukturę importu i eksportu.
Na co trzeba było uważać?
Najpierw na mapę
W zadaniach do mapy szczegółowej łatwo było popełnić błąd, jeśli zdający patrzył tylko na jeden element. Trzeba było łączyć skalę, pola siatki, poziomice, znaki kartograficzne, kierunki i nazwy miejsc.
Drugim miejscem ryzyka były polecenia otwarte
W geografii rozszerzonej samo podanie nazwy zjawiska często nie wystarcza. Jeżeli polecenie prosi o wyjaśnienie, trzeba pokazać mechanizm: co z czego wynika i dlaczego.
Trzecim ryzykiem były zadania porównawcze
Jeśli polecenie wymagało odniesienia się do obu stacji, obu województw albo obu obszarów, odpowiedź tylko o jednym z nich mogła być niepełna.
Czwarte ryzyko to dane statystyczne
W tabelach i wykresach trzeba było pilnować jednostek, lat, udziałów procentowych i tego, czy pytanie dotyczy wartości bezwzględnej, struktury czy zmiany.
Szczególnie uważnie należało czytać takie sformułowania:
odnieś się do obu stacji,
podaj dwa argumenty,
przedstaw dwie różnice,
wykaż związek,
rozstrzygnij i uzasadnij,
uporządkuj według podanego kryterium,
wpisz nazwę państwa i literę danych.
Co mogło być najtrudniejsze?
Trudne mogły być zadania mapowe z początku arkusza, ponieważ wymagały dokładnego czytania załącznika. Nie wystarczało wiedzieć, czym jest azymut albo poziomica. Trzeba było zastosować tę wiedzę na konkretnej mapie.
Wymagające mogło być zadanie z wysokością Słońca w dniu równonocy, bo łączyło odczyt szerokości geograficznej z mapy z obliczeniem astronomicznym. Tu łatwo było pomylić szerokość geograficzną, znak albo samą zasadę obliczenia.
Trudne mogły być też zadania o procesach fizycznogeograficznych, w których trzeba było przejść od obserwacji do mechanizmu. Przykładem są ruchy masowe, wietrzenie mrozowe, erozja i akumulacja rzeczna, El Niño czy wpływ zachmurzenia na dobową amplitudę temperatury.
W części społeczno-gospodarczej najwięcej koncentracji mogły wymagać zadania, które łączyły dane liczbowe z wiedzą o konkretnych regionach. Sam odczyt tabeli nie dawał pełnej odpowiedzi. Trzeba było jeszcze rozumieć, z czego wynikają różnice między województwami, państwami albo gałęziami gospodarki.
Jakie błędy były najbardziej prawdopodobne?
Najbardziej prawdopodobne błędy w tym arkuszu to:
pomylenie kierunku na mapie z kierunkiem widocznym na fotografii,
nieuwzględnienie skali mapy przy ocenie odległości,
zbyt ogólne odpowiedzi w zadaniach typu „wyjaśnij”,
opisanie zjawiska bez podania przyczyny,
odniesienie się tylko do jednego obiektu, gdy polecenie wymagało porównania dwóch,
pomylenie danych procentowych z wartościami bezwzględnymi,
pominięcie jednostek lub roku, którego dotyczyły dane,
rozpoznanie procesu, ale bez poprawnego wyjaśnienia jego przebiegu,
wpisanie nazwy bez wymaganej litery albo litery bez nazwy,
odpowiedź oparta na wiedzy ogólnej, ale nie na materiale źródłowym z zadania.
Co ten arkusz mówi przyszłym zdającym?
Ten arkusz pokazuje, że do matury z geografii rozszerzonej nie wystarczy uczyć się list pojęć. Pojęcia są potrzebne, ale punkty zdobywa się wtedy, gdy umie się użyć ich w konkretnej sytuacji.
Przyszły zdający powinien ćwiczyć trzy rzeczy równolegle:
czytanie map, wykresów, tabel, zdjęć i klimatogramów,
budowanie krótkich, logicznych wyjaśnień przyczynowo-skutkowych,
uważne odpowiadanie dokładnie na to, o co pyta polecenie.
Warto też przyzwyczaić się do tego, że jedno zadanie może łączyć kilka działów geografii. Mapa może prowadzić do klimatu, klimat do gospodarki, a dane statystyczne do wniosków o rozwoju regionu.
Jak wykorzystać ten arkusz do powtórki?
Najlepiej nie rozwiązywać go tylko raz. Ten arkusz dobrze nadaje się do pracy etapami.
Dobry plan powtórki:
najpierw rozwiązać arkusz bez sprawdzania odpowiedzi, ale bez presji czasu,
zaznaczyć zadania, w których problemem było zrozumienie polecenia,
osobno wypisać zadania, w których trudność wynikała z mapy lub wykresu,
przy zadaniach otwartych sprawdzić, czy odpowiedź naprawdę zawiera przyczynę i skutek,
pogrupować błędy według typów: mapa, klimat, geologia, demografia, gospodarka, rolnictwo, transport,
wrócić do podobnych zadań, a nie tylko do definicji z podręcznika,
po kilku dniach rozwiązać ponownie same zadania, które za pierwszym razem były niepewne.
Dla ucznia najważniejsze pytanie po tym arkuszu brzmi nie: „czego nie pamiętałem?”, ale: „w którym miejscu nie umiałem wykorzystać danych z zadania?”.
Dla nauczyciela ten arkusz może być dobrym materiałem do lekcji powtórkowej o pracy ze źródłem. Warto wybrać kilka zadań i poprosić uczniów, żeby najpierw wskazali, z którego elementu materiału źródłowego wynika odpowiedź.
Dla rodzica wspierającego maturzystę ważna jest jedna rzecz: nie trzeba znać całej geografii, żeby pomóc dziecku w nauce.
Czasem wystarczy zapytać:
z którego fragmentu mapy to wynika?
czy odpowiedź odnosi się do obu porównywanych miejsc?
czy napisałeś przyczynę, czy tylko opis?
czy polecenie prosiło o jeden argument, czy o dwa?
czy w odpowiedzi pojawił się konkretny mechanizm?
Podsumowanie
Matura z geografii rozszerzonej 2026 była arkuszem, w którym liczyła się uważność. Nie tylko pamięć, ale praca z danymi. Nie tylko rozpoznanie tematu, ale dopasowanie odpowiedzi do polecenia. Nie tylko wiedza o świecie, ale umiejętność pokazania związku między zjawiskami.
To dobra wiadomość dla przyszłych zdających: wiele można wyćwiczyć. Mapy, wykresy, tabele i krótkie wyjaśnienia to nie talent, tylko umiejętność, którą da się trenować krok po kroku.